جشنواره آماتورها در 100 ثانيه
فراخوان هفتمين جشنواره فيلم ۱۰۰ فرصتي بود كه يادداشتي كه بر جشنواره ششم نوشته بودم را در اين وبلاگ درج كنم ، اگر اين يادداشت كدورتي براي دوستان به همراه داشته باشد ، پيشاپيش عذرخواهي مي كنم
ششمين جشنواره فيلمهاي صد ثانيه اي به همت حوزه هنري استان تهران با شعار سينماي پرسش ششم اسفند ماه با معرفي برگزيدگان در بخشهاي مختلف به كار خود پايان داد و حاصل آن تنها يك پرسش بود : دلايل برگزاري چنين جشنواره ضعيفي چيست ؟
پنجمين و ششمين دوره جشنواره فيلمهاي صدثانيه با عنصري همزاد كه كم و بيش در اكثر جشنوارههاي ايراني قابل رويت است است مواجه بود ، عنصري نام آشنا كه مديران برگزاري بعد از پايان جشنواره آن را به دليل محدوديتهاي مالي ، كمبود زمان و ... توجيه مي نمايند ، اگر به راستي محدوديتها در اين حد است ، كه نيست ! پس چرا جشنواره را برگزار مي كنيم !؟ چرا ضعف مديران اجرايي را بر عهده محدوديت ها مي اندازيم ؟ آيا هنوز تجربه لازم پس از شش دوره برگزاري جشنواره اي كوچك براي مديران آن حاصل نشده است ؟
آيا مي شود روزي جشنواره اي در ايران برگذار شود و عنصر بي نظمي در آن قابل رويت نباشد ؟!
برگزاري جشنواره در يك سينماي استاندارد و مناسب مانند سينما آزادي نويدي بود بر ارتقاء سطح كيفي جشنواره فيلمهاي صد ثانيه اي ، ليكن واقعيت امر موضوع ديگري بود ، عدم اكران برخي آثار بخش مسابقه حاكي از برنامه ريزي دقيق مديران اجرايي جشنواره داشت ، اكران آثار خارج از مسابقه موجب كاهش سطح كيفي جشنواره گرديده بود و از آن مهمتر شنيده ها حاكي از آن است كه نيمي از فيلمهاي بخش مسابقه به دليل گم شدن DVD آن به رويت داوران جشنواره نرسيده و عليرغم درخواست داوران در چند ساعت نهايي براي ديدن فيلمها با مخالفت مسئولين جشنواره مواجه شده كه اين امر اين جشنواره را به جشنواره اي بي نظير در سطح دنيا بدل كرده است .
بخش بين الملل با دعوت فيلمسازان فوق آماتور از كشورهايي مانند افغانستان و پاكستان و تركمنستان و ... براي اولين بار برگزار گرديد و سطح كيفي آثار آنان از ضعيفترين آثار ارسالي كه به جشنواره راه نيافته بودند نيز ضعيفتر بود اما پذيرايي از اين دوستان در حد بغايت صورت پذيرفت . اين در حالي بود كه فيلمسازان ايراني حتي از كمترين امكانات رفاهي شامل محل اسكان محروم بودند .
از نگاه ديگر برخي از هنرجويان جوان جشنواره فيلمهاي صد ثانيه اي را بهانه اي مي يابند تا براي اولين بار جرات كنند تا دوربين در دست گيرند و ايده هاي خلاقه خود را به تصوير كشند . اين درحالي است كه يكي از دلايل كاهش سطح فني آثار توليدي تجربهگرايي فيلمسازان جشنواره است ، بي شك صاحبان امر مي توانند با برگزاري دوره هاي آموزشي در استانهاي مختلف زمنيه هاي لازم جهت ارتقاء سطح فني آثار را فراهم سازند .
سينما صد سينماي ايده و خلاقيت است و فضا و مجال لازم براي داستانگويي ، شخصيت پردازي در حد و اندازه فيلم كوتاه را ندارد ، علي رغم ضعفهاي تكنيكي ، عدم خلاقيت بين فيلمسازان نيز از نكات مشهود جشنواره است ، اكثر آثار ارسالي در قالبهاي كليشه اي و نخ نما شده ساخته شده و كمتر فيلمسازي از عنصر خلاقيت در اين عرصه بهره مي برد اما ماحصل امر اين است كه جشنواره فيلمهاي صد ثانيه اي ، جشنواره آماتورهاست و اين آماتور بودن از مديران برگزاري آن آغاز شده و به فيلمسازان آن ختم مي شود .