یک جمله صادقانه : به کارگردانی سینما روی نیاورید

مدیر عامل مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی‌ در دیدار با اعضای هیات مدیره کانون برنامه‌ریزان و دستیاران کارگردان سینمای ایران، از آنها درخواست کرد تا مشوق گرایش اعضای حرفه‌ای این صنف مهم سینما به مقوله کارگردانی نشوند، چرا که عرصه سینما به این تخصص نیاز مبرم دارد.

شفیع آقامحمدیان باذکر این نکته که «برنامه‌ریز»، شاه‌کلید کار تولیدی در سینماست، خاطرنشان کرد که مرکز به عموم برنامه‌ریزان و دستیاران کارگردان با تجربه که زحمت بسیاری کشیده و تجربه اندوخته‌‌اند، توجه خواهد کرد، اما ترجیح مجموعه مدیران و مشاوران مرکز در این راستاست تا مطابق با شرح وظیفه به حمایت از فیلمسازان حرفه‌ای در حوزه فیلم کوتاه، مستند، انیمیشن و سینمایی (فیلم اولی) بپردازند.
آقامحمدیان خطاب به اعضای شورای مرکزی کانون برنامه‌ریزان و دستیاران کارگردان سینمای ایران گفت: پیشنهاد من این است که نیروهای خودتان را درجه‌بندی کنید و به کار حرفه‌ای خود بهای بیشتری دهید و به تشویق همکاران خود در پیوستن به صف کارگردانان سینما هم نپردازید.

از من از فيلم كوتاه نپرسيد !!

مصاحبه اي كه مي خوانيد حاصل زحمات هنرمند و روزنامه نگار ارزشمند  همداني (علي وزيني است) كه برخي نكات آن فوق العاده جذاب و خواندني است .

سینما روز _ علی وزینی: برگزاری جشنواره فیلم کوتاه فرصتی بود تا نظرات بازیگر فیلم های کوتاه «آزیتا حاجیان» را در خصوص فیلم های کوتاه بدانیم. حاجیان تا کنون در چند فیلم کوتاه به عنوان بازیگر حضور داشته است و سال گذشته نیز به بهانه برگزاری همزمان این جشنواره در زادگاهش به ملایر رفته بود تا با فیلمسازان جوانان ملایری آشنا شود و آنها بتوانند از نظرات او جویا شوند. همینک فیلم «تاکسی نارنجی» وی در انتظار اکران عمومی است.

تعریف آزیتا حاجیان از فیلم کوتاه چیست؟

فیلم کوتاه همانند زندگی کیفی است و در واقع یک شروع ، یک پایان و یک اوجی دارد و مثل سیری نیست که برای فیلم بلند داستانی درنظر گرفته می شود . فیلم کوتاه باید در کمترین زمان بیشترین ارائه را داشته باشد.

آیا تفاوت فیلم کوتاه و فیلم بلند در زمان فیلم است؟

خیر، فیلم کوتاه از نظر مضمون عمیق تر است و از نظر به کارگیری عوامل و ساخت شاید محدودتر باشد . چون اسمش فیلم کوتاه است ممکن است اصولا سرمایه کمتری برایش در نظر گرفته شود و کمپکت گویی و فشرده گویی در فیلم کوتاه بسیار کار مشکل و سختی است

چرا مردم ایران از فیلم کوتاه استقبال نمی کنند؟

برای اینکه متاسفانه هنوز فرهنگ فیلم کوتاه در ایران جا نیافتاده است .

در کشورهای خارجی چطور؟

ببینید در کشورهای خارجی هم آن جریان و جنبه اقتصادی که پشت یک فیلم بلند است معمولاً پشت فیلم کوتاه نیست و یا به آن خوبی نیست و باید فرهنگ سازی شود . اگر دولت بخواهد باید سرمایه گزاری کند تا فیلم کوتاه جزو فرهنگ مردم بشود چه بسا یک فیلم کوتاه آنقدر یک تاثیر عالی داشته باشد که تعداد زیادی فیلم بلند این تاثیر را نداشته باشد . این فرهنگ سازی جز با کمک دولت امکان پذیر نیست.

چرا هنرپیشه و ستاره ها در فیلم های کوتاه ایفای نقش نمی کنند؟ اصلاً خودتان چی؟

بله من در فیلم کوتاه بازی کردم . فیلمی به نام «نوروز» بود که در جشنواره بین المللی هم جایزه گرفت . فیلم کوتاه «نوبت پنجره ها» و «تپش سایه دوست» هم جزو کارنامه ی فیلمهای کوتاه من هستند.اگر فیلم کوتاه خوب باشد هنوز هم استقبال می کنم . بازیگر زندگی اش از این راه تامین می شود و نمی توان از بازیگر توقع داشت و نباید به او بگوییم تو نسبت به فیلم کوتاه و بازی در آن تعهد نداری.

کارگردانان مطرح چرا دیگر فیلم کوتاه نمی سازند و آن را بعد از مدتی رها می کنند؟

نمی دانم، این سوال برو از آن ها بپرس!! من بی اطلاع هستم.

حالا چقدر دولت در حمایت فیلم کوتاه نقش دارد؟

تا وقتی که یک دولت توانمند هست اول دولت باید حمایت کند بعداً وقتی هنرمندان می بینند حمایتی هست حتما استقبال می کنند و بازیگر هم کمک می کنند.

آینده فیلم کوتاه در کشورمان را چطور می بینید؟

من نمی توانم در این مورد اظهارنظر کنم و من باید به این موضوع اشراف داشته باشم و من چون دقیق شرایط فیلم کوتاه را نمی دانم . من فقط می دانم «سینما تجربی» و «سینمای جوان» فیلم کوتاه می سازند و امکانات در اختیارشان قرار می دهند و برای قضاوت در مورد آینده فیلم کوتاه باید از ریز شرایط مطلع باشم که من نیستم.

پس نمی دانید که وضعیت کدام کشوره در ساخت فیلم کوتاه در جایگاه بهتری واقع است؟

نه ، واقعاً نمی دانم . چون دغدغه ام فیلم کوتاه نبوده که بخواهم مطلع باشم و زیاد در جریان فیلم کوتاه قرارندارم.

مصاحبه به آدرس گفت و گوی اختصاصی سینما روز با «آزیتا حاجیان»  مراجعه و يا به وبلاگ گل جوان مراجعه فرماييد

يكي از نكات تيزهوشي مصاحبه گر آن است كه ما ايراني ها ابتدا خود را عالم هر چيزي مي دانم از انرژي هسته گرفته تا ستاره شناسي اما در واقعيت آناني كه ادعا مي كنند اصلاً دغدغه  ادعاي خود را ندارند . آيا براستي بيان اين مطالب از هنرمندان پذيرفتي است ؟

از عجايب جشنواره رويش

جشنواره رويش امسال عجيبترين و غير منتظره ترين دوره هاي خود را تجربه كرد .از انتخاب آثار بگير تا ...  نگويم بهتر است . ممكن است به جوانه هايي كه تازه روئيده اند (مدیران جشنواره ) بر بخورد .

اما يكي از نكات جالب اين جشنواره كه همانند ساير نكات آن تنها و تنها در يك جشنواره و آن هم جشنواره رويش اتفاق مي افتد آن است كه در جدول زمانبندي جشنواره در روز اول در ساعت ۲۰-۱۸:۳۰ و پس از ان در سانس ۲۱:۳۰-۲۰ سينما هويزه (محل برگزاري جشنواره) در سالن نسترن درست دو بسته نمایشی يكسان اكران مي شود كه عبارت است از :

مجيده به کارگردانی ماجد نیسی ، ياد يار به كارگرداني شهران باقري ، شهر خاموش به كارگرداني اميرمهران ، نماز باران به كارگرداني محمد همداني و آن گل آفتابگردان به كارگرداني ناديا معقولي نمايش داده مي شود .

نكته جالب آن است كه همواره در جشنواره مختلف بسته هاي نمايشي در دو روز مختلف و يا در صورت عدم امكان به دليل يك روز برگزار شدن جشنواره در دو سالن مختلف و با فاصله اكران مي شود كه در اين جشنواره براي اولين بار حتي بديهي ترين نكات نيز رعايت نشده بود .

برخی از شنیده ها حاکی است که در روزهای آتی جشنواره باز هم شاهد اینگونه زمانبندی خواهیم بود و شاید به این امر به دلیل ذیغ اثار ارسالی (بیش از ۱۴۰۰) و انتخاب تمامی آثار (کمتر از ۵۰ اثر ) صورت می پذیرد .

امیدوارم روند این کار استمرار نداشته باشد

امروز خبری بر روی خبرگزاری ها درج شد مبینی بر سخن وزیر ارشاد در جشن اخراجیها مبنی بر آنکه ایشان امیدوار است روند این کار استمرار داشته باشد . این خبر مرا بر آن واداشت تا کمی از غم سینمای فاخر ایران بگویم .

سینمایی که امروز زمزمه فوتش به گوش می رسد . سینمای که در زیر سم اسبانی مانند اخراجیها ، چهارچنگولي ، دو خواهر و ... له شده است . آيا به راستي اخراجيها اثري ماندگار در سينماي فاخر ايران است ؟ آيا اخراجيها افزودن نگاهي ديگر به سينماي دفاع مقدس است ؟

اخراجیها تحقیر مخاطب ارزشمند و فهیم است . اخراجیها به سخره گرفتن رشادتهای دلیرمردان ایران در هشت سال دفاع مقدس است . اخراجیها بی ارزش شمردن تحمل مرارتهای آزادگان سرافراز است . اخراجیها طنز نیست حجو دفاع مقدس است . البته منظور من نقد اخراجیها نیست بلکه این اثر به نظر من حتی ارزش نقد را ندارد .

هنوز ما یاد و خاطره دیده بان ، از كرخه تا راين ، بوي پيراهن يوسف ، ميم مثل مادر ، كانيمانگا و ... را از ياد نبرده ايم ، ما هنوز صداي غربت حاج كاظم را در آژانس شيشه اي به ياد داريم ، هنوز پلان رقص عاشقانه آن جانباز را در پشت شيشه آي سي يو ادر از كرخه تا راين را به ياد داريم ، هنوز رقص غبارها را در دوئل فراموش نكرده ايم و از همه مهمتر درست است كه ما نسلي هستيم كه جنگ را نديده ايم و جنگ را نمي ستاييم اما هنوز دلاورمرديهاي آن غيور مردان را ارج مي نهيم و نيك مي دانيم  حفظ تمامت ارضي كشورمان به خاطر جانفشانيهايي است كه آنان كردند .

چگونه از ما مي خواهيد چشم بر آن همه گذشت ببنديم و اخراجيها را كه نه يك فيلم دفاع مقدس و نه يك فيلم ارزشمند است به عنوان الگوي قرار دهيم ، اين نكته مسلم است كه اخراجيها الگوي فيلمهايي مانند دوخواهر ، چهارچنگولي و از اين دست فيلمها است كه تنها لوكيشن آن فرق مي كند اما شخصيتها همان شخصيتها هستند  .

در پايان سوال اینجاست در زمانی که صدای فیلمهای فرهنگی و ارزشمند سینمای ایران به گوش کسی نمی رسد و فيلمهايي مانند صداها در زمان اكران بي صدا مي مانند و اینگونه فیلمها چه در زمان ساخت و چه در زمان اکران از حمایت متولیان فرهنگ بی بهره اند چگونه برخي از متوليان فرهنگ آروزي رشد و نمو سينماي حجوآلود را دارند ؟

فراخوان کارگاه ه "مارکتینگ فیلم" و پروژۀ گروهی "کالکتیو"

به منظور آشنایی بیشتراعضای انجمن فیلم کوتاه ایران با مارکتینگ فیلمهای خود در جشنواره ها و نیز فراخوان پروژۀ گروهی اعضای این انجمن با عنوان "کالکتیو" به مدیریت آقای وحید واحد، کمیتۀ بین الملل انجمن فیلم کوتاه ایران درصدد برگزاری کارگاه هایی با مضامین فوق می باشد.

آقای وحید واحد از سال 1355 در کشورهایی همچون انگلیس، آلمان و استرالیا زندگی کرده است. از سال 1377 تاکنون، بنیانگذار و مدیرهنری موسسۀ فرهنگی Cinewest و جشنواره های بین المللی فیلم کودک و نوجوان اوبرن (Auburn)، فلکسیف (Flexiff) و شورت سوپ (Short Soup) در شهر سیدنی استرالیا می باشد. وی همچنین درسالهای بین 1382 – 1384 بعنوان نایب رئیس CIFEJ (مرکز بین المللی فیلم های کودکان و نوجوانان) که توسط یونسکو و یونیسف تاسیس شده است به فعالیت می پردازد. آقای واحد از سال 1383 تا کنون با جشنوارۀ بین المللی فیلم رشد در زمینه های مختلف همکاری داشته و دوبار رئیس هیئت داوران این جشنواره بوده است.

برنامه و محتویات کارگاههای آقای وحید واحد به شرح زیر است:

سه شنبه؛17 آذر 1388  (10:00 – 12:00)

نمایش منتخبی از فیلمهای برنده و بهترین های جشنوارۀ بین المللی فیلم فلکسیف (تاسیس شده در سال 1381) به همراه نمایش منتخبی از بهترین فیلمهای کوتاه تهیه شده در مدرسۀ سینمایی AFTRS در سیدنی استرالیا. لازم به ذکر است که این مدرسه، از معتبرترین مدارس سینمایی جهان به شمار می آید.

(13:00- 16:00)

1. سخنرانی در مورد چهارچوپ های معیار انتخاب فیلمهای کوتاه توسط هیات های انتخاب در جشنواره های بین المللی به همراه نمایش چند نمونۀ خوب از این فیلمها در جشنواره های مختلف دنیا.

2. سخنرانی دربارۀ استانداردهای بین المللی ارائه و تبلیغ فیلمهای کوتاه در جشنواره ها همانند پرس کیت (press kit)، بیوگرافی، زیرنویس کردن فیلمها، عناوین صحیح عوامل یک فیلم، جلدهای DVD و غیره.

17:00 – 18:30 (مخصوص اعضای انجمن فیلم کوتاه ایران)

معرفی پروژۀ کالکتیو (Iranian Short Filmmakers Collective) به اعضای انجمن فیلم کوتاه ایران و توضیح طرح کلی و امتیازات این پروژه بهمراه نمایش نمونه های موفق فیلمهای کالکتیو از کشورهای دیگر جهان.

چهارشنبه؛ 18 آذر 1388  (10:00 – 12:00)

سخنرانی دربارۀ ارتباط فیلمنامه نویسی و فیلم سازی با جامعه شناسی.

13:00 – 16:00 (مخصوص اعضای انجمن فیلم کوتاه ایران)

انتخاب اعضای پروژۀ کالکتیو (10 نفر) توسط دیدن 5 دقیقه از یک فیلم هر متقاضی توسط آقای وحید واحد و بررسی علل انتخاب یا عدم انتخاب ایشان. پس از پایان کارگاه ها، آقای وحید واحد مراحل آغاز به کار پروژۀ کالکتیو را به ده نفر انتخاب شده توضیح می دهد.

مقررات عمومی

1. کارگاه ها برای عموم آزاد است.  2. بخش های نهایی هر دو روز کارگاه مختص اعضای انجمن فیلم کوتاه ایران می باشد.  3. حضور در کارگاه ها مجانی است.    4. هر شرکت کننده، می بایست فرم تقاضای شرکت در این کارگاه ها راازدفترانجمن فیلم کوتاه ایران دریافت نماید. 5. این کارگاه ها صرفا رویدادهایی فرهنگیند و فاقد هرگونه منفعت مالی برای انجمن فیلم کوتاه ایران می باشند. 6. این کارگاه ها در روزهای سه شنبه 17 آذر و چهارشنبه 18آذر 1388 در خانۀ سینما برگزارمی گردند.